Menu
Menu dodatkowe
  • ółążść‡

Zegar

Statystyki

Brak własnych statystyk

Ikona Boga Ojca

Od 14 października za pozwoleniem Ordynariusza Diecezji Sandomierskiej ks. Bpa Andrzeja Dzięgi w naszej świątyni cześć odbiera ikona Boga Ojca namalowana według zaleceń M. Eugenii E. Ravasio. Poświęcenia tego wizerunku dokonał w czasie kanonicznej wizytacji w parafii ks. Bp Edward Frankowski.

Ikona Boga Ojca powstała w duchu modlitwy. Ikonograf Lia Gladiolo namalowała ją w roku  1994 z polecenia Ojca Andrei D'Ascanio ofm capp.

Przedstawiony jest na niej Deus Abba, czyli Bóg, którego Jezus nazywał „swoim Ojcem"

(Mk 14,36), „Omnipotens Deus" -„Bóg Wszechmogący".

Ikona ma kształt prostokąta, niczym okno, ukazujące wymiar boski. Czerwona obwódka oznacza Krew Jezusa, przez którą człowie­czeństwo Chrystusa weszło do Miejsca Świę­tego (Hbr 9,12), do Ojca, i przez którą również i my możemy do niego wejść (Hbr 10,19-20). Złote obramowanie oznacza nieskończoną Światłość Boga, a cztery rogi, wszystkie stro­ny świata, ogarniętego Miłością Boga.

Bóg Ojciec zasiada na złotym, królewskim tronie (Ap 4,3), który wprawdzie wysyła złote promienie, lecz jest skromny, ponieważ Bóg chce, byśmy zbliżali się do Niego bez lęku.

Z tej przyczyny także korona i berło spoczywają u Jego stóp.

Otaczają Go błękitne niebiosa, gdzie zamieszkuje dwunastu serafinów, którzy przedstawiają wszystkie duchy niebieskie, kontemplujące Jego chwałę.

Oblicze Ojca jest podobne do oblicza Syna, który stał się człowiekiem. Nie ma brody, która jest symbolem człowieka cielesnego; wyraża to odwieczną młodość Boga; napawa pokojem, inspiruje siłę i ufność.

Biała aureola oznacza „chwałę" i wpisane są w niej greckie inicjały Imienia, które Bóg objawił Mojżeszowi „JESTEM, KTÓRY JESTEM" (Wj 3,14).

Czarne włosy przetykane złotem, symbolem Światłości, są rozdzielone pośrodku czoła, jak niebo, które się otwiera, aby ukazać jaśniejące Oblicze Boga.

Ułożenie warg ukazuje tchnienie ducha, który daje Życie, to samo oznacza również nabrzmiała szyja.

Prawa ręka nie osądza, lecz błogosławi, ponieważ Bóg Ojciec nie chce osądzać świata, ale go zbawić.

Na piersi, jak matka, która przytula dziecko, Bóg Ojciec podtrzymuje czułym gestem błękitną kulę, która wyobraża świat stworzony, odkupiony przez Krzyż (zwieńczenie globu stanowi złoty krzyż) a także plan Miłości, urzeczywistniony przez Ojca za pośrednictwem Syna (inicjały Alfa i Omega -początek i koniec.

Poduszka tronu, błękitna znak Boga, i czerwona - znak odkupionego człowieka, pokazuje, że Bóg i człowiek mogą przebywać w tym samym miejscu i prowadzić rozmowę, jak na początku stworzenia.

Stopy są ułożone jak u kogoś, kto zamierza wyruszyć w drogę i podnosi się z pozycji siedzącej. Bóg Ojciec zawsze wychodzi nam naprzeciw, aby spotkać się ze Swoimi dziećmi, tak jak to czynił w Raju (Rdz 2,4-25).

 

 

Więcej informacji o M. Eugenii Ravasio:

http://www.voxdomini.com.pl/vox_art/eugenia.htm

http://www.voxdomini.com.pl/of_ks/vdojciec.html

http://mtrojnar.rzeszow.opoka.org.pl/ojcze_nasz/ravasio.htm

 

Życiorys Matki Eugenii Ravasio

Matka Eugenia Elisabetta Ravasio - urodziła się 4 września 1907 roku, w rodzinie wieśniaczej, w San Gervasio d'Adda (obecnie Capriate San Gervasio) w prowincji Bergamo. Uczęszczała jedynie do szkoły podstawowej i po kilku latach pracy w fabryce wstąpiła, w wieku lat 20, do Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Apostołów, gdzie rozwinęła się jej wielka osobowość charyzmatyczna, która spowodowała, że już w wieku 25 lat została wybrana Matką Generalną tego Zgromadzenia. Abstrahując od jej wymiaru duchowego, do jej wejścia w historię wystarczyłaby jej działalność na polu społecznym. W ciągu 12 lat działalności misyjnej otworzyła niemal 70 ośrodków - ze szpitalem, szkołą, kościołem - w najbardziej opuszczonych miejscach Afryki, Azji i Europy. Odkryła pierwsze lekarstwo przeciw trądowi, otrzymując je z ziarna pewnej rośliny tropikalnej, lekarstwa, które później zbadano i opracowano w Instytucie Pasteura w Paryżu. Zachęciła do misji apostolskiej Raoula Follereau, który w oparciu o podwaliny przez nią położone został uznany apostołem trędowatych.
     Zaprojektowała i zrealizowała w Azopté (Wybrzeże Kości Słoniowej) w latach 1939-41 «Miasto Trędowatych» - ogromne centrum przyjęć tych chorych - o powierzchni 200 tys. m2, które nadal jest przodującym centrum w Afryce i na świecie. Za to osiągnięcie Francja przyznała Zgromadzeniu Sióstr Matki Bożej Apostołów - którego Matka Eugenia była Przełożoną Generalną w latach 1935-1947 - najwyższe odznaczenie narodowe za dzieła o charakterze społecznym.
     Matka Eugenia powróciła do Ojca 10 sierpnia 1990 roku. Najważniejszą rzeczą, jaką nam pozostawiła, jest Orędzie, które tu prezentujemy: Ojciec mówi do Swoich dzieci. Jedyne objawienie dokonane osobiście przez Boga Ojca i uznane przez Kościół za autentyczne po 10 latach najbardziej rygorystycznych badań. Godnym uwagi jest fakt, że Ojciec - w 1932 roku - przekazał Orędzie Matce Eugenii po łacinie, języku całkowicie jej nieznanym. W 1981 roku poznaliśmy to orędzie, a w 1982 roku - w 50 rocznicę - opublikowaliśmy je w języku włoskim. Liczne cuda łaski, które z Orędzia tego wypłynęły, pobudziły nas do bezpłatnego rozpowszechniania go w więzieniach, koszarach, szpitalach. Zatroszczyliśmy się o jego druk w języku francuskim, angielskim, niemieckim, hiszpańskim i polskim. W opracowaniu jest przekład rosyjski. 
 

Święta

Piątek, XXIV Tydzień zwykły Rok A, I Dzień powszedn

Liturgia słowa

Czytania:

  • Ewangelia:

Wyszukiwanie

Blok reklamowy

Licznik

Liczba wyświetleń:
998517